و آن دست

از دندانهای مصنوعی ترسناک را بکن

در دهان من

انزجار از خانه ام در خود خانه ام

از دست دادن خودم روبه روی چشمهایم

لبخندم را بکش

تا گوشهایم

پناه به صورت نشسته ات

روزی را به یاد بیاورم

که نیاورده بودم

هرگز؟

حذف

پل های پشت سر همه خراب

برنامه ای برای تابستان ندارم

جز فکر کردن

به اینکه زمستان کجا خواهم بود؟

تا دامنم را بگیرم

تا باد

نبرد آنرا بالا

به زور

زورم نمی رسد

به باد

 می نشینم در باران

                          و اشک می ریزم.

...و در سایت چشمهایت

مسیحی سقوط کرده است

که سیگار برگ می کشد

و در برابر تابلوی ورود ممنوع

تغییر جنسیت می دهد

...

چه آسان با هزار تار ثانیه

از کنار تکامل ساده خود گذشتی

و هرگز نپرسیدی

              چرا در متروی شبانه این کتابها

                           هیچ ترنی قصد خروج ندارد.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ نسرین جافری

(صد لیکو ) عنوان کتابی است  که گرد آوری و بر گردان آن از :منصور مو منی  میباشد. نشر مشکی با قیمت ۱۰۰۰۰ ریال منتشر کرده است.

لیکو تک بیتی ست در ورزن و هجایی که با همراهی ساز قیچک خوانده می شود.

شعری نا مکتوب که سینه به سینه در میان قوم بلوچ جاری ست.

لیکو بیان جریان زندگی ست و هر لحظه در آن می توان منتظر حادثه ای تازه بود.

عشق سرمایه اصلی لیکوست .به همه وجدها/ سر کشیها دلواژسیها و سرکوب شدگیهایش.اشارات عاشقانه ی لیکو چنان صریح است که هر گونه ژندار کنده شدن از زمین را از ما می گیرد.

صد لیکو آنقدر عشق را در دسترس و دور از دسترس قرار میدهد  که خواننده گاهی می خواهد به عاشق که رکن متحرک و اصلی شعر است کمک کند اما کاری از دست هیچ کس ساخته نیست.

در لیکو با همه مضامین کلاسیک و عریانش ما با مدرنیزه شدن زندگی حتی در سیستان و بلوچستان ایران مواجه می شویم و رسوخ این عناصر از قبیل(روسی/نام یک نوع موتور سیکلت) به گونه ای است که ما خود را سوار بر آن حس می کنیم.

                                                      سوار بر موتوری روسی

                                                                    فرو می آیی سر ازیری را

                                                            تو را دیده ام گریه امانم نمی دهد.

عشق در این ابیات خود زندگی ست که عرف و سنت در لایه های درونی اش نشت یافته اند.عشق های ممنوعه ای که در این خاک سانسور می شوند در لیکو فریا د بر می دارند:

                                                                              سخت است

                                                                                  آمدن به خانه ات سخت است

                                                                                با این همه سرد نیستم من  

                                                                    دلسرد نمی شوم از دهان زیبایت.

اندوه مرد از کاستی های زندگی تنها به عشق و هجران ختم نمی شود . در جامعه مرد سالار ایرانی که مرد در ترانه ها و تصنیفهای کهن همطراز با حیوانات قوی و اساطیر دلیر قرار گرفته فقدان وجود پسر در خانواده حتی امروزه در میان بعضی از اقوام کمبودی جبران نا پذیر و گاه  ابزاری برای حقارت زن (مادر )به کار برده می شود گر چه طبق تحقیقات ژنتیکی جنسیت نوزاد را کوروموزوم های مرد تعیین میکند.این قوم هم از این قاعده مستثنا نیست:

            شکار کرده ام من

                   خر گوشی شکار کرده ام

                      پسری ندارم

                         تا شاد کند مرا.

فقر و تلاش برای به دست آوردن کفی نان عاشق را در لیکو پست نمی کند بلکه شرافتش را در نگاه پاک به معشوق و بیزاری اش را از نامردی که چشم به معشوقه اش دارد برر جسته می کند.در جایی که گاوها می آیند اما پستانشان خشکیده باز هم بلوچ در فکر تکاپو ست و خود را در دست تقدیر و سر نوشت رها نمی کند او می دود مبارزه می کند برای به دست آوردن معشوقه اش / نان شب اش/او روانه است در جاده پر پیچ و خطر ناک سر باز (نام محلی در سیستان ).